Yoga en Oordelen

Yoga in Toscane

In de eerste week van juli hebben mijn vrouw en ik deelgenomen aan een Yoga week in Italië, Toscane. De verwachting was groot, want we nemen al drie jaar deel aan de Yoga avonden en het bevalt ons uitstekend. Na elke sessie voelen we ons heel ontspannen en ons denken over bepaalde zaken is langzamerhand veranderd. We hadden ons aangemeld bij het yoga instituut www.yoga-surya.com, bij de eigenaren Rob en Ria. En nu gingen mijn vrouw en ik een volle week aan de gang met Yoga met nog 12 deelnemers, hoe zou dat zijn?

2000px-Lotus_position.svg_-1

Geweldige Yoga

Ik kan je zeggen dat het een geweldige week was. De yoga- en meditatiesessieswerden begeleid door Ria en Rob en Elvira begeleidde ons bij het maken van aquarellen. Zij hebben ontzettend hun best gedaan om er een inspirerende en

leuke week van te maken. En dat is gelukt. Naast het feit dat we spiritueel bezig waren vierden we ook vakantie. Het huis waarin met de groep mensen zaten paste helemaal in het Toscane plaatje. En daarnaast bezochten we diverse plaatsen in de buurt van Florence en uiteraard Florence zelf.

 

Leven in een bubbel

Het gevoel dat ik in juni had tijdens het evenement Alp D’HuZes –te leven in een bubbel – bekroop me in deze Yogaweek weer. Even uit de hardheid van onze maatschappij, even weg van de berichtgeving op de televisie en internet en andere media. We kregen de gelegenheid om naar binnen te gaan; om uit ons hoofd te komen. En

dit, in combinatie met het vakantiegevoel, maakte dat ik het gevoel had in een wereld te leven waar ego en prestatie even niet het belangrijkste waren.

 

Ik wil niet oordelen

Eind goed, al goed? Nou, niet helemaal. Ik realiseerde me dat ik voorafgaand aan de Yogaweek opnieuw stoeide met oordelen. Ik betrapte mezelf op verschillende

momenten waarop ik oordeelde. Over van alles en nog wat. En zelfs in de Yogaweek hield dat niet op. Weer een oordeel over dit en weer een oordeel over dat. Het viel me steeds meer op en het gaf mij geen prettig gevoel. Waarom moest ik iets vinden van iets of iemand? Was ik zo ontevreden over mezelf? Zelfs de kennis ‘dat er het een en het ander is’ in plaats van ‘of’ kon mij niet helpen. Ik bedacht me hoe ik dit kon inperken.

 

Uit het oordelen

Ik nam me voor om bij ieder oordeel waar ik me bewust van was tegen mezelf te zeggen ‘hou het bij jezelf’. Dat was voor mij een aanwijzing dat ik aan het oordelen was over dat andere, of die ander en dat ik de gedachte bij mezelf mocht houden. Terug naar mezelf, naar binnen. Door in te ademen en uit te ademen. En daarmee het oordeel te laten oplossen. Dus in plaats van te zeggen dat ik niet wil oordelen geef ik mezelf een concrete instructie en werk ik met de adem (en die is al van mij). Bij het inademen adem ik naar het oordeel toe en bij het uitademen laat ik het oordeel los. En dat werkt voor mij goed.

 

Oefenen door te ademen

Ik zal de komende periode veel oefenen met het naar binnen gaan en mezelf te instrueren. Ik zal bij mezelf te blijven zodra ik me bewust wordt van een oordeel. Ik zal gebruik maken van mijn ademhaling. Vind het eerlijk gezegd nog leuk ook om zo bezig te zijn en de oordelen te zien verdampen. Ligt nog wel een uitdaging om anderen die dit nog niet doen of kunnen, niet te veroordelen. Ha! Na zoveel jaar mag ik bezig zijn met mezelf en mag ik in het hier en nu (weer) aan de slag. Nooit te oud om te leren.

 

De waarachtige Alpe d’HuZes

Een waarachtige beklimming

Het is vandaag vrijdag 2 juni, de dag nadat ik drie keer de heb mogen beklimmen met ons team, team positief. Het was een dag vol moed, ontberingen, plezier, emotie, verwondering en plezier. De voorbereiding en het klimmen met het team was echt bijzonder. Er is een mooie kameraadschap ontstaan waar we allemaal van genieten. De pijn aan het einde van de derde rit hakte er in, maar de voldoening in de avond mocht er zijn. En op alle momenten heb ik de steun ervaren van mijn vrouw die heeft meegeleefd op alle betekenisvolle momenten. Ook hebben mijn ouders en vrienden meegeleefd, geweldig! Terug gekeken heb ik veel inspanning geleverd en een mooi resultaat behaald.

 

Genieten van vriendelijkheid

Deze blog gaat niet echter niet alleen over een bijzondere inspanning, maar ook over alles wat er gebeurde ‘in’ het evenlogo_420x420nement voor het goede doel. In het plaatsje Bourge-d’Oisans waar we verbleven viel het mij op hoe vriendelijk alle mensen tegenelkaar waren; Fransen en Nederlanders. Overal waar je kwam was er ruimte voor een vriendelijk gebaar, een aardig woord, ontspanning, behulpzaamheid en voelbare liefde. Dit voelde helemaal niet als het leven thuis, waar we allemaal gehaast zijn en niet meer zo aardig zijn voor elkaar. Dit voelde alsof we in een soort bubbel zaten waar vervelende dingen buiten moesten blijven voor de duur van het evenement. Ik heb van ieder moment genoten, want dit is echt zeldzaam in deze tijd.

 

Mensen kunnen niet veranderen

In de week dat ik hier zat las ik het boek ‘Een nieuwe aarde’ van Eckhart Tolle. Dit boek ging voor mij vooral over de bewustwording van de rol van het ego en het ontdekken van het werkelijke ik. Ik was lichtelijk geschokt door de grote rol die het ego speelt in ons dagelijkse bestaan. Even zo werd ik vrolijk van de mogelijkheid om uit het ego te ontsnappen. Tegelijkertijd moest ik denken aan het seminar van Richard de Leth dat ik bezocht op zaterdag 27 mei. Hierin vertelde hij dat zo’n 95 procent van de mensen niet kan en zal veranderen. Meteen vroeg ik mezelf af hoe de mensen zich ooit bewust worden van het ego en de grote rol die het speelt als ze uiteindelijk niet kunnen veranderen. Zijn we verdoemd om dit leven te blijven leven omdat we niet in staat zijn om ons leven en onze patronen – gedomineerd door het ego – te veranderen? Dit is het mysterieuze antwoord dat ik zoek en waar ik nog steeds geen antwoord op heb gevonden.

 

Het pad van waarachtigheid vs veranderen

Het antwoord op de vraag of we kunnen veranderen is er natuurlijk wel, alleen heb ik het nog niet gevonden. Dat is mijn uitdaging. Tolle sluit in zijn boek af met een manier hoe je de frequentie van je Zijn kunt verhogen en hoe je hiermee kunt aansluiten op het universum. Door het lezen van Tolle snapte ik direct waarom het hierdoor mogelijk was dat ik mijn training in korte tijd heb kunnen volbrengen. Ik heb vanuit veel plezier (met hoofd en buik in balans) gewerkt aan mijn doel (3 beklimmingen) en hierdoor kwam mijn Zijn in een verhoogde frequentie en sloot in aan op het kwantumveld. En dat veld reikte mij in de afgelopen periode precies aan wat ik nodig had om mijn training maximaal te kunnen doen. Wederom een bevestiging dat alles op je pad komt als jij jezelf in de juiste stelling brengt en je dus maximaal bent afgestemd op je innerlijk. Het begint met stilstaan, gevolgd door bewustwording. Twee eerste stappen. De rest volgt vanzelf. De eerste twee stappen zijn de belangrijkste aanzet om op het pad van waarachtigheid te komen. Dat zal ik in mijn boek verder uiteenzetten.

Succes met jouw eerste stappen!

John

Voorbereiding op een presentatie 

Waarachtigheid in 25 minuten!

Ik word regelmatig gevraagd om mee te werken aan bijeenkomsten, meestal in de rol van acteur of dagvoorzitter. Deze keer was het anders. Een relatie van mij vroeg me als gastspreker voor een bijeenkomst die hij organiseerde. De bijeenkomst was in het kader van zijn eigen afscheid – in de rol van directeur van een bedrijf – en de start van zijn ‘nieuwe’ leven als trainer en coach. Hij was bezig dit te organiseren voor zo’n 150 gasten. Hij vroeg mij iets te vertellen over mijn thema waarachtigheid. Volgens hem sloot het prima aan bij wat hij tijdens zijn afscheid wilde delen. Hij had inmiddels een andere spreker geregeld en een gastheer en een demonstratie geregeld van een drone. En dat allemaal in een geweldige omgeving! Vanaf dat moment ging ik een presentatie bouwen (in Prezi). Ik had 25 minuten om mijn verhaal te vertellen. En het leuke is dat mijn verhaal zich vanaf dat moment begon te vormen. Uiteraard wist ik al precies wat ik bedoelde met waarachtigheid en was ik er zelfs al over aan het schrijven. Maar het verhaal vertellen in 25 minuten aan een groep van 150 mensen was wel even wat anders. Wat een kans om mijn eigen verhaal te bouwen, wat een kans om het woord van waarachtigheid te verkondigen. De eerste versie van de presentatie was snel klaar. Daarna ging ik het verhaal hardop aan mezelf vertellen…

Leren van de meester, leren van Bas Mouton

Inmiddels heb ik versie nummer 14 gereed. En die is goed. Die past bij het verhaal dat ik wil vertellen en ik heb mijn darlings omgebracht (‘kill your darlings’ betekent het schrappen van zaken die je eigenlijk ook wilt vertellen, maar waar geen tijd /ruimte voor is). Bij het houden van de aandacht van een grote groep is meer nodig dan een goed verhaal. Het gaat om de manier waarop je het een en ander neerzet, de volgorde en de intonatie, de manier waarop je staat, praat, kijkt, beweegt, etc. De workshop en het boek ‘Magie in al je communicatie’ van Bas Mouton hebben mij hierin erg geholpen. En uiteindelijk weet ik dat ik het op mijn manier zal doen, zonder na te denken en te voelen. Ik weet dat ik in balans zal zijn, mijn talenten zal inzetten en waarachtig zal doen waar ik voor bestemd ben. En natuurlijk vind ik het ook spannend. En dat zal mij helpen om scherp te blijven. Uiteraard wil ik het beste voor het publiek neerzetten. Maar wat is het beste? Is waarachtig het beste? Weet het publiek wat ik ga vertellen en hoe? Nee, zij weten alleen dat ik er zal zijn, maar ze kennen mij nog niet. Dus alles wat ik vertel is niet goed of fout. Het is wat ik vertel. Belangrijkste wat mij betreft is dat ik de boodschap goed zal overbrengen, dat het beklijft en dat de mensen er opvolging aan geven. Of er tenminste op een later tijdstip nog eens over nadenken en mogelijk alsnog opvolging geven.

 

Even stilstaan bij waarachtigheid

Ook belangrijk is dat de mensen bereid zijn om even stil te staan in de huidige hectiek en bewust willen worden van de patronen waarin ze terecht zijn gekomen en welke rol overtuigingen (vanuit het verleden) spelen. Naar mijn idee is dit belangrijker dan ooit, willen we met z’n allen een beetje normaal met en naast elkaar kunnen leven. Tja, ik kan niet meer anders dan mijn boodschap verspreiden, ben niet voor niets ambassadeur van de waarachtigheid!

Definitie waarachtigheid

Waarachtige overtuiging

Ik wil graag het moment aanhalen waarbij ik een aantal jaren geleden in Den Haag de eer had om een workshop bij te wonen met Awraham Soetendorp (de bekende Nederlandse rabbijn). Op enig moment mochten we hem vragen stellen, van welke aard dan ook. We zaten in Den Haag in de bibliotheek van de Liberaal Joodse Gemeente en ik voelde bij mezelf een opwinding. Wat bijzonder om bij zo’n man te zitten en wat een eer om hem te mogen horen spreken en zelfs vragen te mogen stellen. Wat voor soort vraag stel je iemand van zo’n statuur? Mijn overtuiging was dat ik wel een vraag moest stellen die er echt toe deed. We mochten even gebruik maken van zijn kostbare tijd en dan wil je wel een vraag stellen die er toe doet. Iedereen deed zijn best. Het gesprek over de tweede wereldoorlog en de vervolging van de Joden was onvermijdelijk. En de heer Soetendorp maakte duidelijk dat hij hierover vragen wilde beantwoorden. Hij stelde zich voor mijn gevoel nederig en dienstbaar op. En toen kwam de vraag van een van de aanwezigen hoe hij dacht over het feit dat God zou hebben toegestaan dat de Joden werden vervolgd tijdens de oorlog. Hij bleef heel kalm en deelde zijn opvatting met ons dat ieder mens door God is geschapen en dat ieder mens keuzevrijheid heeft. En dat bepaalde mensen in de oorlog hebben gekozen voor iets wat ontzettend gruwelijk is afgelopen voor het Joodse volk. Maar dat we achteraf niet kunnen zeggen dat het de schuld is van God. En ik was zo geraakt. Want hij had het naar mijn idee zo doeltreffend verwoord dat ik er bijna emotioneel van werd. Er viel een stilte na zijn uitleg en niemand in het gezelschap van tien mensen had nog het verlangen om hier nog een vervolgvraag over te stellen of zijn mening te betwisten. Ik was zo onder de indruk van zijn uitleg en het voelde voor mij zo waarachtig! Zijn antwoord was voor mij in volledige overeenstemming met wie hij op dat moment was, waarin hij geloofde en hoe hij zich daarbij voelde. Er was geen boosheid, geen stemverheffing, geen opwinding. Er was rust en echtheid.

Soetendorp-1132x670

Na de dialoog kwam ik met de heer Soetendorp in gesprek over het boek dat ik had geschreven en hij wilde graag een exemplaar voor een bekende van hem bestellen. Ik was zo vereerd met dit verzoek dat ik hem een exemplaar heb toegestuurd. Had ik vooraf een oordeel over God, nu was mijn mening 360 graden gedraaid. En mijn gedachten er over sloten vanaf dat moment aan bij mijn nieuwe overtuiging; we hebben allemaal een keuze in wat we doen, zelfs al is God er bij betrokken. En dit inzicht maakte voor mij duidelijk dat ik elke overtuiging die ik heb onder de loep mag nemen, want mijn basisovertuiging vertegenwoordigt een waarde die bepalend is voor hoe ik over bepaalde vraagstukken denk, hoe ik er over praat, hoe ik mij er bij voel en hoe ik hier naar handel. Eigenlijk mag ik alle sterke overtuigingen die ik heb verder onderzoeken. Wat mij hierbij kan helpen is wanneer ik een irrationele gedachte, bijvoorbeeld een dwangmatige opvatting heb of een gevoel (bij een reactie) dat echt buiten proporties is. Dat is mijn trigger om de onderliggende (belemmerende) overtuiging nader te onderzoeken. En dan mag ik eerlijk zijn tegen mezelf, dan mag ik toegeven dat mijn basis, mijn stellige overtuiging niet meer houdbaar is of mag worden betwist. Stel je eens voor dat we dit kunnen toepassen in ons leven, in onze maatschappij, in ons werk. Dan wordt het leven anders. Dan zijn we misschien zelfs bereid om het standpunt van de ander echt te begrijpen en te toetsen wat ons standpunt daarover zegt. En dan zou het zomaar kunnen zijn dat we dichter bij elkaar komen. Dan hoeven we elkaar niet te bestrijden met opvattingen die lijnrecht tegenover elkaar staan, maar kunnen we onze energie steken in het begrijpen van elkaar. En dan kijken wat daar van komt. Laat het maar gebeuren.

Ik wens jou alle goeds!

John

Ik ben wie ik ben en ik verander toch niet!

Ik schrijf momenteel mijn volgende boek met de titel ‘Ik ben wie ik ben en ik verander toch niet!’. In de afgelopen jaren heb ik als manager, coach, trainer en acteur zoveel voorbeelden gezien van mensen die niet (willen) veranderen. Waar ik in geloof is dat mensen alleen maar dichter bij hun waarachtige-ik, bij hun eigen waarachtigheid kunnen komen.

Bij waarachtigheid spelen het hoofd, buik en hart een belangrijke rol. Als mensen hun hoofd (alle moetens) en buik (alle verlangens) kunnen balanceren op hartniveau, dan kunnen ze dingen liefdevol en met passie doen. Het doen is gekoppeld aan wat mensen kunnen, welke talenten zij hebben meegekregen bij hun geboorte. De talenten mogen in de loop van de tijd worden herkend en worden vervolmaakt tot sterke punten. Als je deze sterke punten inzet vanuit een liefdevolle benadering naar jezelf (hoofd en buik verbonden op hartniveau) dan ontstaat er kracht. En kracht geeft een gevoel van macht (hier bedoeld als ‘ik ben bij machte om …’). Dat versterkt het zelfvertrouwen van mensen en zorgt tegelijkertijd dat mensen bezig zijn met dingen die ze leuk vinden, waar ze goed in zijn en waar ze energie van krijgen. En als ze geluk hebben dan raken ze daarbij in een toestand van flow.

epke

Mooi voorbeeld is Epke Zonderland, de beroemde turner die in 2012 olympisch goud pakte. Tijdens het interview na zijn fabuleuze prestatie vroeg de journalist wat er door hem heen ging tijdens de oefening en Zonderland antwoordde letterlijk dat hij dat niet wist, hij was in flow. Ik voelde de tranen opwellen in mijn ogen; wat was deze man waarachtig!!!

Hoe mooi kan het zijn dat je jouw talenten en die van de mensen om je heen mag (laten) ontwikkelen naar sterke punten en dat ze deze met hun gebalanceerde hart kunnen verbinden. En dat zij vervolgens vanuit kracht hun leven invullen, met passie en zelfvertrouwen. Dan ontstaat er magie, vanuit waarachtigheid!

Helaas zien we in veel organisaties het tegenovergestelde met managers die nog steeds focussen op de negatieve punten van mensen en kom ik dagelijks mensen tegen die eigenlijk niet eens (meer) weten van het bestaan van hun waarachtige-ik. En dan doen ze maar iets. Ze dobberen zoals Daniel Goleman het ooit noemde. En hoe zonde is dat?! Want je laat een aantal talenten liggen omdat je ze niet kent, of dat je niet weet hoe je ze sterker kunt maken. Of je doet niets omdat je niet durft. Hoe dan ook, niet leven vanuit je waarachtige ik is zonde. En ik zal in mijn boek zo duidelijk mogelijk opschrijven hoe jij wel bij je waarachtige ik kunt komen. Hoe je te maken krijgt met jouw ego-ik en welke uitdagingen je mag aangaan. Waarbij ik op voorhand zeg dat het je niet zal komen aanwaaien. Je zult liefdevol aan de bak moeten willen :).

Later!

John

Gesprekken voeren vanuit magie!

Als trainer, coach en trainingsacteur mag ik per jaar vele gesprekken oefenen met mensen die zich willen bekwamen in het voeren van bijvoorbeeld een cruciaal gesprek. Als acteur vraagt men mij meestal om de rol aan te nemen van de manager met nogal dominante trekjes. Ik vraag vooraf een aantal kenmerken van de manager uit en vervolgens gaan we aan de slag. De uitdaging die ik hier bij heb is het onder controle houden van mijn ego-ik zodat ik de personage die ik speel ‘bezit’ van mij kan laten nemen. Dan hoef ik eigenlijke niet te acteren en kan ik de personage door mij heen laten spelen. Als ik eenmaal ik de rol zit dan zie ik heel vaak hetzelfde tegenover mij gebeuren. Dat begint met de herkenning bij de ander; ‘het is net alsof ik tegenover mijn eigen manager zit. Hier doet hij het weer, hier doe ik het weer en ik kom weer niet verder’. Vervolgens kijkt men met een vragende blik naar de trainer voor het verlossende woord. Uiteraard is het afhankelijk van de setting en de trainer hoe dit een vervolg krijgt, maar uiteindelijk is er sprake van een doorbraak als een deelnemer bereid is naar zichzelf te kijken en vanuit een andere positie te oefenen. Want als je een verandering in het gedrag van de ander wilt, dan begint dit altijd bij jezelf. Als je bereid bent om op een andere manier in gesprek te gaan, dan kan er iets veranderen in de uitkomst. Dat betekent dat je vooraf weet wat je wilt bereiken in het gesprek en dat je niet alleen vanuit je hoofd (de ratio) of alleen vanuit je buik (het gevoel) in gesprek gaat maar dat je je hoofd en buik verbindt op hartniveau en vanuit je ware-ik het gesprek aan gaat.

Zodra je je ware-ik activeert kun je vanuit kracht en liefde de ander tegemoet treden. Vanuit kracht betekent dat je met jouw eigen talenten werkt die jou zijn gegeven en die je hebt ontwikkeld of verder wilt ontwikkelen. De talenten die dus helemaal bij jou passen. Vanuit liefde betekent dat jij jouw ego-ik buiten spel zet en dat jij vanuit zuivere intentie voelt en handelt. En dat doe je niet om te winnen maar om te komen tot een magiewederkerige relatie waarbij je allebei een goed gevoel overhoudt aan een gesprek. En dit laatste is een kunst waar we als mensen nog heel veel in mogen oefenen. We kunnen het allemaal, daar ben ik van overtuigd en daar zie ik mooie voorbeelden van. En als mensen eenmaal in de ware-ik stand staan waarin kracht en liefde aan het werk zijn, dan is er sprake van magie. Echter zuivere magie! Sluit voor een moment je ogen en stel je voor hoe dat is.

Voel maar!

John

 

 

Waarachtigheid!

Als op eerste Kerstdag het nieuws binnenkomt dat George Michael is overleden, dan sta ik even stil bij mijn eigen sterfelijkheid en het leven dat ik leid. Ben ik waarachtig? Wat betekent waarachtigheid vandaag voor mij? Leef ik helemaal het leven van de persoon die ik ten diepste ben? En wie ben ik dan? Wat kan ik en wat wil ik? Een diepgaande vraag die ik mezelf stel en die steeds vaker door cliënten aan mij wordt gesteld. Het is voor veel mensen steeds belangrijker om te doen wat zij belangrijk vinden en te doen waar ze goed in zijn en om te zijn wie ze zijn. Maar hoe kunnen mensen zijn en doen wie ze willen zijn? Onze maatschappij is naar mijn idee niet het platform waar je helemaal jezelf kunt en mag zijn. Er wordt namelijk heel vaak gefocust op wat we niet goed doen. In werksituaties zien je de systemen die zijn ingericht om dingen die niet goed zijn te verbeteren, terwijl we allang weten dat mensen daar niet beter van worden. Daarnaast zie je dat plannen, presteren en controleren diepgeworteld is in onze maatschappij en ook daar worden we niet beter van. Sterker nog, we hebben er recent geen crisis mee kunnen voorkomen. Inmiddels zien we dat veel jonge mensen het tempo niet meer bijhouden. Driekwart van onze jongeren lopen serieus het risico op een burn-out en ondertussen wordt het leven sneller, harder en ingewikkelder. Met de dag neemt het toe, net als de tegenstellingen in ons land. Jij bent dit en ik ben dat. En hoe waarachtig ben je dan? Hoe waarachtig ben ik dan? Wat blijft er over van waarachtigheid?

Als jij en ik vanuit onze zuivere ik kunnen zijn, dan zal het leven zoveel eenvoudiger zijn. Dan hoeven we niets in stand te houden, dan hoeven we er alleen nog maar te zijn. Dat scheelt heel veel verspilde energie. Ik heb de keuze gemaakt om mijn waarachtigheid te vinden waarbij ik vanuit stilte met mezelf aan de slag ben. Vanuit stilte onderzoek ik de talenten die mij zijn gegeven, waarbij mijn hoofd en buik balanceren rond mijn hart en waarbij ik met enige regelmaat in flow mijn waarde toevoeg aan mezelf en de wereld. Het is naar mijn idee de enige weg om uit de haasting van onze maatschappij te ontsnappen en om te leven in overeenstemming met wie ik mag zijn, mijn waarachtige ik! Dat het helemaal goed is zoals ik ben. En dan hoe ik vanaf dat punt alleen nog maar mezelf te zijn. Voor mezelf en met mezelf. Niet meer te stressen omdat anderen dat nodig vinden, omdat anderen een systeem in stand willen houden dat zij ook maar opgelegd hebben gekregen. Geen beperkingen meer die ik mezelf opleg, omdat onze anderen me dat hebben ‘geleerd’. Geen pijn omdat er pijn hoort te zijn. Nee, accepteren wie ik ben en daar naar leven. Actie als het nodig is en stilte als het kan. Wis en waarachtig!

Ik ben op zoek naar mensen die met mij willen delen wat zij verstaan onder waarachtigheid en of zij hun leven waarachtig leven. Ik wil hun verhalen gebruiken in mijn boek dat in klad al klaar is, maar wat ik wil aanvullen met verhalen en voorbeelden van mensen uit de praktijk. Laat het me weten als jij jouw ervaringen wilt delen. Ik wil de puzzel met elkaar leggen zodat we anderen kunnen helpen bij hun ontdekking waarvan ze nog niet weten hoe belangrijk die is. Voor onze ouderen en jongeren. Om het leven een stukje mooier te maken.

Stel je voor dat je aan jij je aan het einde van je leven realiseert dat je waarachtige ik nooit echt hebt ontmoet en eigenlijk een ander leven hebt geleden. Wat kun je dan nu doen? Stap vanaf dat moment (dat je er achter kwam dat …) in de tijdmachine en reis naar vandaag. En kies er dan voor om jouw zoektocht te beginnen naar je eigen waarachtigheid. Het begint hier. Kies voor waarachtigheid vanaf 2017!

Succes!

John

 

 

 

Verslaafd aan systemisch werk

Verslaafd aan systemisch werk

Help, ik ben verslaafd aan systemisch werk. Dacht ik eerst dat ik gewoon even een cursus ging volgen om bekend te raken met dit fenomeen, maar gaandeweg heeft het mij steeds meer te pakken.

Wat is dat eigenlijk, systemisch werk? Systemisch werk gaat over de werking van familie- en organisatiesystemen, en de invloed daarvan op ons functioneren. In een systeem kunnen allerlei dynamieken en verstrikkingen spelen die maken dat je in je dagelijks leven niet altijd de keuzes maakt die je zou willen maken. Alsof er een elastiekje is dat je steeds weer terugtrekt in je oude patroon.

Recent heb ik een aantal mooie boeken gelezen over systemisch werk en ben ik het ondertussen ook aan het toepassen. Het mooie is, dat als je eenmaal ervaart wat het oplevert om op een andere manier naar de wereld te kijken, je niet meer kunt stoppen. Tegelijkertijd is het niet altijd eenvoudig om uit te zoomen en fenomenologisch te kijken. Dat laatste wil zeggen dat je zonder enig vooroordeel de dingen leert kennen zoals zij zich voordoen. Nou, dat valt niet mee! Vanaf mijn jonge jaren heb ik geleerd ergens iets van te vinden, om te oordelen. Ik ervaar het om me heen, het oordelen. Het is een virus dat zich heeft genesteld in onze maatschappij. En er is geen middel om dit te bestrijden. Dacht ik. Maar het kan anders. Ik heb mezelf een flinke dosis fenomenologie toegediend en ben heel af en toe in staat oordeel loos te zijn. Zodat ik kan ervaren wat er is en om te werken met wat er is. Ik merkte het onlangs tijdens een coaching gesprek waarin ik me helemaal liet leiden door wat er was, wat werd gezegd, zonder te oordelen. Ik voelde wat er nodig was op dat moment en stelde de vragen die pasten bij het moment. Binnen enkele minuten waren we bij de kern van wat er was (systemisch gezien) en konden we van daaruit verder. Ik voelde het en de cliënt voelde het. Geweldig! Ik zag het ook werken tijdens het Management Development Programma bij het Medisch Centrum Alkmaar waar ik betrokken was als co-trainer en acteur. Daar zag ik binnen het systemisch werk de mooiste dingen gebeuren.

stilte-in-het-midden

Bert Hellinger zegt vanuit het systemisch werk het volgende ‘Wie zich in het lege midden terugtrekt is zonder vrees. Als vanzelf ordent zich het vele om hem heen, zonder dat het zich beweegt. In het lege midden is men met krachten, die uitstijgen boven het ik en zijn ik-planningen, verbonden. Wanneer je vanuit het lege midden waarneemt, duiken plotseling oplossingsbeelden, oplossende zinnen en handelingen op die je dan volgt’.

Vanuit het taoïsme (Chinese filosofie) dat ik bestudeer en de Yoga die ik beoefen was ik al bekend met het fenomeen ‘het lege midden’. Nu heb ik het lege midden mogen ervaren tijdens het coachen. Tijdens een recente sessie was er even niets. Het leek op het moment van niets, tussen de uitademing en de inademing. Het is het moment waarop wat er is zich ontvouwt en waar je helemaal niets voor hoeft te doen. Handelen door niet te handelen zegt men in het taoïsme. Juist dan ontstaat er ruimte om te zien wat er is. En als het er niet is, dan is dat wat er is.

Onlangs ben ik in aanraking gekomen met Theory U van Otto Scharmer. Theory U beschrijft een proces om tot fundamentele verandering te komen. Twee onderdelen van dit gedachtengoed triggerde mij. Het eerste: ‘Het keerpunt van de U, genaamd “presencing”, een samentrekking van kijken (seeing) en voelen (sensing), is een moment van stilte. In de stilte zie je de toekomst zoals die zou kunnen zijn voor je.’ Het tweede: ‘In de stappen “seeing” en “sensing” leer je om je oordeel uit te stellen en met frisse ogen te kunnen waarnemen. Door te voelen, in contact te staan met je hart, leer je dat alles met elkaar verbonden is.’

Ha! Het wordt voor mij steeds duidelijker. Ik hoef het niet allemaal te weten, alles ontvouwt zich vanzelf. Als je even stil kunt zijn. De antwoorden liggen te wachten in de stilte, in het lege midden. Niet iets waar onze maatschappij op is ingesteld. Daar mag ik ook rekening mee houden. Laat ik dan een voorbeeld zijn door te laten zien dat het kan werken. Practise what you preach John!

Ik wens je in de laatste dagen van het jaar veel stilte toe! En natuurlijk ook bij de start van 2017. Laat 2017 het jaar van de stilte worden waarin we allemaal onze waarheid vinden. Door er even niets van te vinden – in het lege midden.

Veel succes!

John

 

Waarachtigheid

Het heeft me in zijn greep, de waarachtigheid. Het is een woord dat ik niet vaak tegenkom in gesprekken met familieleden, vrienden en collega’s. Waarachtigheid is voor mij een woord waar ik even voor wilde gaan zitten voordat ik er iets van vond. Ik las een tijd geleden het boek OERsterk van Drs. Richard de Leth en hierin bevestigde hij precies wat ik al jaren voel en vind: ‘Het leven vraagt om waarachtigheid. Waarachtig leven betekent in overeenstemming leven met je innerlijke waarheid. Deze waarheid is datgene wat je echt vindt, denkt en wilt. In overeenstemming leven met je diepere waarheid leidt tot meer geluk, gezondheid én vitaliteit. Waar je niet in overeenstemming leeft met deze diepere waarheid, kan dit tot onvrede, klachten en ziekte leiden.’ Hoe simpel kan het allemaal zijn als we alleen maar leven vanuit waarachtigheid. Dan doe je vanuit je ware ik de dingen die bij je passen, waarvoor je op deze aardkloot bent gezet. Dan ben je vitaler en gelukkiger. Zo mooi! Op het moment dat je hier mee bezig bent ga je allerlei dingen aantrekken die bij jou ware ik passen. Dat noem ik het werkingsveld. Dit veld trekt alles aan op het moment dat jij het nodig hebt. Om te ervaren, om van te leren of als bevestiging van de juiste richting die je op loopt. Ik mag dit zelf al een paar jaar ervaren. En telkens als er weer iets gebeurt dat bij me past, dan kan ik er ook echt van genieten. En terwijl er ook lessen te leren zijn die niet altijd even leuk zijn. Die lessen horen er ook bij. Ze maken deel uit van het werkingsveld. Ik hoef me niet af te vragen waarom het gebeurt, het gebeurt omdat het zo is. Niets meer en niets minder.

Ik heb nu een methode uitgewerkt vanuit de praktijk waar ik al enige maanden mee werk. Het is combinatie van een eigen model en de Rationeel Emotieve Therapie. Deze combi is als een geschenk in mijn werkingsveld gekomen. En nu ik er mee aan de slag ben gegaan wordt het steeds krachtiger en kan ik steeds meer mensen hiermee helpen. Het houdt ook niet op. Het veld slaapt nooit en is er altijd, voor jou en voor mij. Het is voor mij geen religie, maar als ik ooit ergens in heb geloofd is het dit wel. En natuurlijk ontstaat dit niet vanzelf. Daar is richting, tijd en ruimte voor nodig. Richting om te kunnen ontdekken, tijd om bewust te worden van wie je bent en ruimte om je te kunnen ontwikkelen. Voor mij waren dat de ingrediënten om mijn werkingsveld aan te zetten.

lotusbloem

Waarachtigheid past overigens helemaal niet bij de huidige tijdgeest, waarbij alles gaat om snel, meer en beter. Waarachtigheid is soms heel traag en klein en onzichtbaar, maar het is er altijd voor mij en het vraagt niets meer dan mezelf te zijn, bewust en zonder te haasten. Waarachtigheid is hard en zacht, het is koud en warm tegelijk, het is het een en het is het ander. Altijd is het er allebei. En ik hoef me niet af te vragen waarom. Het veld weet wanneer ik iets mag leren en geeft aanwijzingen als ik even niets mag doen. Soms is er chaos en dan weer structuur. Hoe minder ik er naar streef, hoe meer het er is. Soms schrik ik er even van, omdat het veld precies wist dat ‘dit’ nu even nodig was. Het mooie is dat mijn leven nu alles bevat, zowel in het werk als privé. Het verschil ertussen bestaat niet meer. Alles loopt nu door elkaar en in alle gebieden ben ik dezelfde waarachtige. Mijn werk kan ik nu alleen nog maar doen vanuit waarachtigheid. Stel je eens voor dat jij en je collega’s mogen werken vanuit waarachtigheid. Dat je juist de dingen doet die bij jou en je team passen. Kun je je voorstellen dat er dan momenten komen van flow, van kleine en grote passie omdat jij en je team de dingen doen die bij jullie passen op dat moment? Het is mogelijk, zodra jij er in gelooft.

Ik ervaar de waarachtigheid nu een tijdje en zeg ‘leve de waarachtigheid en leve het werkingsveld. Verder wil ik zeggen: ‘Ik leef mijn leven zoals ik dat wil’ (met dank aan André!).

Hoe staat het met jouw waarachtigheid?

Mooie dag!

John

 

 

Energie

Ik heb in mijn werkende leven meerdere reorganisaties meegemaakt en ik blijf een organisatie verandering een fenomeen vinden. Bedrijven veranderen om allerlei redenen, dat doen ze al jaren en zullen ze nog jaren blijven doen. De veranderingen zijn ingegeven door verschillende redenen; geld, geld en geld. Ik heb nog geen organisatie een verandering in zien zetten om een echte andere reden dan geld. Het mooie is dat er altijd andere redenen worden bijgehaald om de verandering te ‘window dressen’, om de pijn te verzachten maar het begint altijd met een financiële reden. Ik wil daar geen oordeel over hebben – want in de afgelopen jaren hebben bedrijven vaak moeten veranderen omdat ze anders niet konden overleven. Het enige wat ik de trekkers van verandering binnen bedrijven zou willen meegeven is dat ze niet moeten proberen om andere redenen er bij te zoeken om het zogenaamd aantrekkelijker te maken. Want één ding staat vast; de medewerkers zullen altijd snappen wat er gebeurt. En hoe meer een organisatie roept dat het niet om het geld gaat, hoe minder medewerkers dat geloven. Hetzelfde geldt voor de uitspraak dat er niets of niet zoveel verandert. Vreemd, want er verandert altijd iets. Als je mensen niet oprecht informeert, ontstaat er wantrouwen en sta je als directie / bestuurder / management al direct met 5-0 achter. En dat is een behoorlijke achterstand. In organisaties waar leiders durven te zeggen waar het op staat en de samenwerking zoeken met de medewerkers is er kans op een (kleine) voorsprong. Dat gebeurt dan puur op leiderschap, met een persoon – een boegbeeld – of een groepje in de frontlinie. En dan is er ineens energie!

Kijk, volgens mij draait het binnen een organisatie puur om energie. energieHet genereren en in stand houden van energie. Door de aanwezigheid van energie komen mensen vanzelf in beweging en kunnen ze tot grote hoogtes komen. Voor zichzelf en natuurlijk voor de organisatie. Als je als leider in staat bent om dat te creëren dan profiteert iedereen daarvan. Dan groeit er vertrouwen tussen medewerkers onderling en tussen medewerkers en managers en tussen medewerkers en klanten. Op alle niveaus zie je het bedrijf boven zichzelf uitstijgen. Dat is in meerdere onderzoeken aangetoond. Er zijn gelukkig organisaties waar men een nieuw soort management introduceert, waar men o.a. kijkt naar de kracht van mensen en probeert die kracht te benutten en verder uit te bouwen. De moderne psychologie bevestigt deze beweging. Ook dat genereert energie. Probeer je maar eens voor te stellen dat jij met je manager vanaf morgen alleen maar in gesprek bent over waar jij goed in bent en op dat onderdeel wordt ingezet. Wat zal dat met jou doen? Hoe voel jij je daarbij? Wat doet dat met jouw energie en dat van je omgeving?

Denk je eens in dat de komende jaren de veranderingen alleen maar in frequentie en kracht zullen toenemen en denk je eens in dat er managers zullen op staan die vanuit kracht sturen en snappen dat je en dat je bij een verandering gewoon zegt waar het om gaat (wat we willen) en waar het op staat (wat we moeten), dan begin je al met een voorsprong van 2-0. Het vraagt evenwel moed, empathie en een visie om van hieruit te denken en doen. En te voelen! Want dat laatste hoort bij het nieuwe soort leiders dat we nodig hebben in organisaties. Leiders die anders durven zijn en kunnen zijn omdat ze naar hun gevoel luisteren. Leiders die de gevestigde orde durft te weerstaan. Die hun hoofd en buik verbinden op hartsniveau om met passie te leiden! Dan kan er iets veranderen en kan er energie loskomen.

Ik kan niet wachten op morgen, op de nieuwe generatie managers met energie. Laat ze binnen en laat ze hun gang gaan.

Benieuwd hoe jij energie in organisatie krijgt? Bel of mail me!

Ondertussen wens ik je veel succes!

John